بروند اهل آسمان از بين بروند ، و اهل بيت من باعث ايمنى اهل زمين هستند و چون اهل بيت من از ميان بروند ، اهل زمين از بين بروند » . ( 1 ) ابو الفرج اصفهانى در كتاب « مرج البحرين » به اسناد خود تا ابو ذر نقل كرده ، مىگويد : رسول خدا ( ص ) فرمود : « مثل اهل بيت من همانند كشتى نوح است ، هر كه در آن سوار شد نجات يافت و هر كه تخلّف كرد ، غرق شد » . ( 2 ) شرح حال على بن حسين بن على بن ابى طالب عليهم السلام وى پدر امامان و كنيه‌اش ابو الحسن و لقبش زين العابدين است ، رسول خدا ( ص ) - به دليلى كه در سيرهء فرزندان محمد خواهيم گفت - او را سرور عابدان ناميد ، و از القابش سجّاد و ذو الثّفنات است ( ثفنات ، آنچه از اعضاى بدن شتر كه وقت خوابيدن به زمين مىخورد و درشت مىشود مانند سر زانوها ، مفرد آن ثفنه - پينه - است كه در اثر سجده‌هاى طولانى مواضع سجده‌اش پينه بسته بود ) مادرش ام ولدى به نام غزاله و به قولى سلافه و به قولى امّ سلمه و به روايتى شاه زنان بود ، پس از حسين ( ع ) زبيده و به قولى زيد با وى ازدواج كرد كه ما داستان او را با عبد الملك بن مروان نقل كرديم ، و تولد على بن حسين سال سى و هشت هجرى و به قولى سال سى و هفت و به قولى سال سى و سه بود كه اين قول را ابن عساكر نقل كرده است ، وى از طبقهء دوم تابعين بوده است و در روز عاشورا با پدرش امام حسين ( ع ) در كربلا بود و به اين خاطر كشته نشد كه بيمار بود ، و در آن روز بيست و سه سال داشت . ( 3 ) ابن عبّاس مىگويد : على ( ع ) بيمناك بود كه مبادا قطع نسل شود ، از اين رو در روز جنگ صفّين ديد حسن و حسين به ميدان كارزار مىشتابند - به قولى حسين را ديد كه مىشتابد - فرمود : « اين پسرم را بازداريد ، نبايد او خودش را فداى من كند كه من مقدّم‌ترم براى كشته شدن تا مبادا نسل رسول خدا گسسته شود ! » . ( 4 ) ابن سعد در « طبقات » مىگويد : على بن حسين ، مورد اعتماد و امين و كثير الحديث ، بلندمرتبه ، والامقام ، پارسا ، عابد و خائف بود . مىگويد : ابن عبّاس هرگاه او را مىديد مىگفت : مرحبا به دوست پسر دوست . ابن سعد مىگويد : وى با حنا و وسمه خضاب مىكرد .